Aankomen in de stad en gelijk een woning vinden is niet meer zo vanzelfsprekend de laatste jaren. Amsterdam groeit ieder jaar met ruim 10.000 jonge bewoners die gaan studeren en werken. Het wordt voller en ook het gemiddelde aantal vierkante meters woonoppervlak loopt sinds 2000 gestaag terug van 100 m2 naar 95 m2, in 2007 naar 89 m2, in 2012, 73 m2, in 2014 en in 2017 naar 58 m2. Gelukkig wonen er dan ook steeds minder personen in een woning bij elkaar maar gezelliger wordt het niet.
Starters en studenten wonen dus weer klein en compact maar niet uit gebrek aan geld of bereidheid functies te delen. Nee, het woningaanbod van de laatste jaren bestond uit monotone woontorens met louter eenzijdig georiënteerde woonunits voor één en dezelfde doelgroep. We weten hoe dat zo is gekomen.
Dit gebrek aan kwaliteit vraagt om de herformulering van de ontwerpopgave. Hoe kan de micro-woning opnieuw worden uitgevonden. Wie goed om zich heen kijkt ziet dat deze opgave van alle tijden is en daarom bezoeken we graag woningen met goede ruimtelijke kwaliteiten, afwijkende verdiepinghoogten, met gezamelijke (buiten)ruimten en een andere verhouding tussen collectieve en private vertrekken.
